Mijn schoonvader leest deze columns niet alleen, hij onthoudt ze ook. Zo herinnerde hij me er laatst fijntjes aan dat ik hier een tijd terug een lijstje goede voornemens had gepubliceerd. Hoeveel was daarvan terecht gekomen? Daar was hij wel eens benieuwd naar. Uit mijn hoofd herinnerde ik me nog twee voornemens: minder artikelen op nu.nl/achterklap lezen (niet gelukt) en parkeersensoren installeren (gelukt, ik kan niet meer zonder).

Verder had ik geen idee meer wat ik allemaal had opgeschreven. Ik dook in mijn archief en ontdekte dat de lijst met tien goede voornemens alweer drie jaar oud was. In 2009 nam ik me onder andere voor om me een mening te vormen over de kredietcrisis (was het toen ook al crisis? En waarom kan ik er nog steeds niets zinnigs over zeggen?), mijn proefschrift af te maken, meer boeken te lezen, vaker zelf iets te repareren en minder te gniffelen als iemand obscuur onderzoek doet.

Ai, het enige dat gelukt is van de lijst is dat proefschrift afmaken. En die parkeersensoren installeren dus. Al heb ik dat laten doen door een mannetje, in plaats van gelijk het actiepuntje zelf repareren/klussen mee te pakken. Je kunt hieruit een aantal conclusies trekken.

Allereerst dat het onverstandig is om in een column te schrijven wat je goede voornemens zijn, zeker als je schoonfamilie die columns leest. Ten tweede dat het geheugen niet zo goed is. De belangrijkste conclusie lijkt me dat het blijkbaar nogal lastig is om iets te doen met je voornemens.

Hoe maak je goede voornemens die wel vol te houden zijn? Het viel me op dat alleen de twee meest concrete voornemens waren gelukt. Dat blijkt algemener te gelden: uit psychologisch onderzoek blijkt dat concrete voornemens makkelijker vol te houden zijn dan abstracte. Het ideale voornemen is overzichtelijk, planbaar en op te delen in kleinere deeltaken.

Het herhalen van goede voornemens is een heel slecht idee. Als iets een paar jaar geleden niet is gelukt, dan is de kans groot dat het nu weer niet lukt. Het is slimmer om iets nieuws te verzinnen (daar gaat die mening over kredietcrisis dus). Daarnaast is het verstandig om niet meer dan één voornemen te maken, en daarbij af te wijken van de geijkte lijstjes.

Deskundigen zijn het er niet over eens of het verstandig is om je plannen met je familie en vrienden te delen. De ene school denkt dat dit goed is, want je krijgt dan steun van je omgeving. Daarnaast wil je niet dat iedereen je ziet falen, dus je bent gemotiveerder om vol te houden. Maar recent Amerikaans onderzoek laat zien dat afvallen (toch ook een van de populairste voornemens) juist beter lukt als je je dieet geheim houdt. Positieve reacties op je plannen kunnen er namelijk al voor zorgen dat je wilskracht verslapt. Ik kan me voorstellen dat dit voor allerlei andere dingen ook geldt.

Voor 2012 heb ik maar één voornemen gemaakt. En dat houd ik voor de zekerheid voor mezelf.