'Het laatste experiment dat ik deed heette ‘foam stability’. Ik werkte met allerlei combinaties van water, olieën en zeep. En dan maar schuim maken en kijken wat er gebeurt. Een snelle conclusie: de bellen storten niet in en verdwijnen langzamer dan op aarde.

Veel mensen zijn benieuwd naar hoe we slapen in de ruimte. Ik slaap in een van de vier slaapcabines in de Harmony-module, waaraan de modules Destiny (VS), Kibo (Japan) en Columbus (Europa) gekoppeld zijn. Mijn cabine is in de rechterwand. Officieel slaap ik dus rechtop, maar dat maakt niet uit in gewichtloosheid. Ik laat me in mijn slaapzak zweven en val in slaap. Die slaapzak is voor de warmte, niet om me vast te houden; de cabine is namelijk klein, ik kan geen kant op. In de Russische hoofdmodule zijn nog twee ‘kajoeti’ (het woord ‘kajoeta’ – kajuit – bracht  tsaar Peter de Grote indertijd mee uit Nederland). De Russische kajuiten hebben een patrijspoort, die van ons niet.

Wij krijgen acht uur om te slapen, maar je bent vrij om het langer of korter te doen. De tijd ‘s ochtends voor het werk en ‘s avonds erna mag je zelf indelen. Iedereen heeft zijn eigen ritme: sommigen gaan om negen uur naar bed en staan om vier of vijf uur op, anderen gaan pas om één uur ‘s nachts slapen. Normaal is het ochtendoverleg met de vluchtleiding om ongeveer half acht (UT), maar niet in de weekenden.

Ik droom veel. Over normale dingen op de aarde, soms over zweven. Maar dat doe ik op aarde ook wel eens. Val-sensaties heb ik in een droom nog niet gehad, hoewel ik natuurlijk continu om de aarde val.