Hij bestaat uit een doorzichtige oplossing van zilveracetaat in ammonia. Na het printen met de inkt verdampt het ammonia en slaat het zilver neer in de printpixels. Zachtjes opwarmen zorgt er vervolgens voor dat een aaneengesloten netwerk van geleidende draadjes ontstaat. Met bestaande inkt was dit onmogelijk omdat de temperaturen om zilverdeeltjes tot goed geleidende draadjes te laten smelten te hoog waren voor papier of plastic. De nieuwe inkt is vloeibaar genoeg voor een spuitmond van honderd nanometer.