Goede vraag: Stoot een half uur Netflix kijken evenveel CO2 uit als 5 km autorijden? | Technisch Weekblad
Achtergrond

Goede vraag: Stoot een half uur Netflix kijken evenveel CO2 uit als 5 km autorijden?

Een jaar geleden ging een geruchtmakend rapport van de Parijse denktank ‘The Shift Project’ als een lopend vuurtje de wereld rond. Een half uurtje Netflixen zou evenveel broeikasgassen uitstoten als 5 km rijden met een benzineauto. Klopt dat?

Een goede journalistieke vuistregel is dat het antwoord op een krantenkop die met een vraagteken eindigt ‘Nee’ luidt. Ik kan direct verklappen dat die regel gelukkig ook nu opgeld doet. Digitaal expert George Kamiya van het Internationaal Energie Agentschap (IEA) legt in de geruststellende analyse ‘The carbon footprint of streaming video: fact-checking the headlines’ uit waarom The Shift Project met een factor 90 uit de bocht vloog.

De 1,6 kg CO2 voor een half uur video streaming die veel media haalde kwam uit een rapport van de The Shift Project in juli 2019. Volgens dit document zou streaming wereldwijd voor 300 Mton CO2-uitstoot zorgen, evenveel als het hele land Frankrijk. De claim dat het bekijken van pornografie op internet voor evenveel CO2-uitstoot zorgt als het land België, ging ook niet geruisloos voorbij.

Kamiya wees op de gezaghebbende site Carbonbrief.org al eerder op slordigheid van The Shift Porject bij het omzetten van bits naar bytes. Er werd gerekend met een gemiddelde streaming rate van 24 Mbps, wat beduidend hoger ligt dan de mondiale gemiddelde bitrate van Netflix in 2019 (4.1 Mbps ofwel 1.9 GB/h). De eenheid Mbps was per ongeluk ergens MBps geworden. (Mijn spellingscontrole accepteert die laatste term pas na 6 maal aandringen.)

Zeker zo belangrijk is dat het project geen rekening houdt met “Koomey’s Law”. Die stelt dat de al sinds de jaren ‘40 computers ongeveer iedere anderhalf jaar tweemaal zo energiezuinig worden. Die snelheid is deze eeuw iets afgevlakt tot een verdubbeling per 2,7 jaar, maar het effect is nog steeds aanzienlijk en zorgt ervoor dat je flink uit de bocht vliegt als je cijfers van tien jaar oud gebruikt, zoals onderzoekers vorig jaar in Science toonden. Het project overschat hierdoor het energieverbruik van datatransmissie met een factor 50 overschat.

Volgens Kamiya is de belangrijkst factor voor het energieverbruik van streaming niet het internet maar het energieverbruik van een apparaat thuis. Een grote tv verbruikt vele malen meer energie dan een tablet. Het minder vaak vervangen van een apparaat is ook een zinvollere manier om je milieubelasting te verlagen. 80% van de het energieverbruik van een smartphone over zijn hele levensduur wordt veroorzaakt door de productie.

De moraal van het verhaal: een half uur Netflix zorgt wel degelijk voor CO2-uitstoot, maar het is niet vergelijkbaar met een autorit van 5 km naar de rand van de stad, maar met je auto 55 m verzetten naar een parkeerplaats tien huizen verderop.

Voorlopig vormen de emissies van digitale technologie ongeveer 1,5% van de totale wereldwijde CO2-emissies. Die emissies dreigen het komende decennium overigens wel toe te nemen, als de datavraag sneller toeneemt dan de energiezuinigheid. Data-intensieve toepassingen als het trainen van kunstmatige intelligentie met big data kosten bijvoorbeeld erg veel energie. Maar de pleidooien die regelmatig langskomen om minder e-mails te versturen of minder zoekopdrachten op internet in te voeren zijn zonde van de tijd. Als mensen zich niet langer schuldig hoeven te voelen over Netflix kijken of e-mails versturen houden ze tijd over om hun aandacht te richten op dingen die er wél toe doen.

Ontvang de nieuwsbrief

Meld je nu aan!

Gratis proefabonnement TW

Bestel nu 2 gratis proefnummers TW