Afvalbedrijven investeren massaal in vergisting | Technisch Weekblad
Nieuws

Afvalbedrijven investeren massaal in vergisting

De komende jaren gaan tientallen composteerinrichtingen een vergistingsinstallatie voorschakelen, zo maakte de afvalbranche-organisatie Vereniging Afvalbedrijven vorige week bekend.

Vijftien jaar na het verplicht stellen van scheiding van groente-, fruit en tuinafval (gft) komt nu eindelijk, naast compostering ook vergisting in zwang. Dat scheelt flink in de uitstoot van koolstofdioxide en levert groen gas op.

Voorwaarde om gft te kunnen vergisten is wel dat gemeenten het gft-afval gescheiden blijven inzamelen. Gemeenten zijn dan niet alleen afvaltechnisch, maar ook energetisch en klimaatvriendelijk bezig. ‘Met de vergistingsstap wordt per ton gescheiden ingezameld gft honderd kilogram CO2 extra bespaard’, zegt Tim Brethouwer van Essent Milieu. ‘De CO2-besparing stijgt van zestig kilogram per ton gft door composteren, tot honderdzestig kilogram per ton gft. Als ook de bij de vergisting vrijkomende warmte wordt benut, stijgt de CO2-besparing zelfs tot 375 kilogram per ton CO2.’

Vergisting is bewezen techniek, die niet alleen energie oplevert maar ook een verbetering van de kwaliteit van de compost bewerkstelligt. ‘Bij de vergisting blijft water met daarin opgeloste zouten van het gft achter in de reactor’, legt Brethouwer uit. ‘De compost die vervolgens van het digestaat wordt gemaakt is daardoor meer geschikt als potgrond in de sierplantenteelt.’

Voor die potgrond wordt nu nog veel veen afgegraven in de Baltische Staten. Anders dan biomassa als gft geldt veen als langcyclisch vastgelegde koolstofdioxide en draagt afgraving ervan dus bij aan het klimaatprobleem.

Bij de vergisting ontstaat biogas (CO2 en methaan), dat kan worden opgewerkt tot groen aardgas waarmee bijvoorbeeld bussen kunnen rijden. Ook kan het worden verbrand waarbij groene stroom wordt opgewekt.

Lees verder onder de foto

Laswerkzaamheden aan een van de twee roerwerken van een vergister. De stationaire verticale buizen zijn de verwarming (beeld: Gijs van Ouwerkerk)

De eerste vergistings-composteringsinstallatie wordt later dit jaar in gebruik genomen bij VAR in Wilp (Gld). Het gaat om een continu werkend Kompogassysteem (Zwitsers fabrikaat), dat werkt met thermofiele bacteriën die het organisch materiaal bij een temperatuur van 50-55 graden omzetten in biogas. ‘Het is een propsysteem’, zegt Brethouwer. ‘De gft wordt er aan de ene kant ingeduwd en aan de andere kant komt het voor composteren geschikte digestaat eruit.’

Essent Milieu heeft een ander concept ontwikkeld waarbij het gft-afval in een bestaande composteertunnel wordt doorgespoeld. Het percolaatwater wordt vervolgens apart vergist. De bouw van dit tweefasen-systeem zal in 2009 starten bij de composteringsinstallatie in Venlo.

Beide technieken maken als klap op de vuurpijl gebruik van een serie zeven die de onverteerde houtsnippers uit de compost halen, waarna ze als biobrandstof naar een energiecentrale kunnen. Ook in Rijsenhout bij Schiphol schakelt het bedrijf De Meerlanden over op composteren met voorvergisten. Bijzonder hier is dat er nu al een klant is voor de warmte en koolstofdioxide, namelijk de omliggende kassen.

Veel van de 26 composteerinrichtingen hebben investeringsplannen om tot 2010 vergistingsunits bij te bouwen. Tegen die tijd kan 650 kTon (vijfig procent van het Nederlandse gft) worden vergist.

Waarom is niet eerder tot deze techniek overgegaan? ‘Bijna vijftien jaar geleden, in 1994, werd de inzameling van gft verplicht gesteld’, zegt Brethouwer. Toen was de combinatie met vergisting nog geen bewezen techniek en kozen de bedrijven voor louter composteren. Nu zijn deze installaties afgeschreven en zijn de langlopende contracten met gemeenten afgelopen en is er ruimte voor vergisting en andere innovatieve technieken. Daarbij speelt het politieke tij van de energie- en klimaatcrisis de ontwikkeling in de kaart.’