Nieuws

Levensduur kerncentrales geen veertig maar zestig jaar

Of kernenergie een rooskleurige toekomst heeft, hangt af van de levensduur van de kerncentrales die nu in bedrijf zijn. Vanuit de kernenergiewereld gaat men sinds kort uit van zestig in plaats van veertig jaar. Het op peil houden van de veiligheid krijgt dan een steeds grotere betekenis.

De afgelopen week hield het Internationale Atoom Energie Agentschap (IAEA) in Beijing een grote conferentie over de vooruitzichten van kernenergie. Het aandeel kernenergie in het totale wereldwijde energiegebruik zal stijgen van 5,9 procent nu naar 7,3 procent in 2030, was de boodschap. Het aandeel kernenergie stijgt onder de aanname dat er gemiddeld jaarlijks twintig reactoren bijgebouwd worden én dat de bestaande kerncentrales zestig jaar in bedrijf blijven. Daarmee wordt een trend gekeerd, want de groei was de laatste decennia veel geringer. In augustus 1998 waren er 429 kerncentrales in bedrijf en 28 in aanbouw; sindsdien is het aantal kerncentrales slechts gestegen naar 436 kerncentrales nu en 44 in aanbouw.

Greenpeace stelt in een rapport over verouderingsmechanismen bij kerncentrales dat een levensduur van zestig jaar niet op ervaring berust, omdat de gemiddelde leeftijd van de huidige kerncentrales 25 jaar is. Vaak kan men op allerlei belangrijke plekken in het hart van de reactor er niet met meetapparatuur bij en weet men dus niet of er scheuren op kunnen treden, met als gevolg bijvoorbeeld een plotselinge en gevaarlijke pijpbreuk.

Arnold Geutjes van de Nuclear Research & consultancy Group (NRG) te Petten, acht zestig jaar ‘zonder meer reëel’. Kerncentrales kennen verouderingsbeheersprogramma’s (Ageing Management Programs, AMPs). ‘Daaruit blijkt dat centrales minder belast zijn dan waar in het ontwerp vanuit is gegaan. Door gebruik te maken van de bedrijfservaringen en de resultaten van monitoringsprogramma’s kan men het verloop van verouderingsprocessen verder vertragen.’

Tim van der Hagen van de Universiteit Delf wijst op het cruciale belang van het reactorvat, omdat het economisch niet rendabel is om dat te vervangen. ‘Het verbrossingsproces van het reactorvat wordt voortdurend bijgehouden. De ervaring en voortdurende inspectie leert dat verbrossing van het reactorvatstaal langzamer gaat dan aanvankelijk gedacht. Bovendien blijkt dat goed uitgekiende herlaadschema’s het proces vertragen. Men plaatst nieuwe splijtstof dan zo in de kern dat het reactorvat aan een lage neutronenflux blootstaat. Wel dient een kerncentrale elke tien jaar grondig geïnspecteerd te worden en waar nodig dienen componenten en systemen te worden aangepast of te worden vervangen, zoals ook met de kerncentrale Borssele is gebeurd’, stelt van der Hagen. ‘Maar zestig jaar is zeker reëel.’

Deel deze pagina
Gratis proefabonnement TW

Bestel nu GRATIS 2 proefnummers TW

Ontvang de nieuwsbrief, binnenkort 2 keer per week!

Meld je nu aan!

Vision & Robotics

Vision & Robotics is hét onafhankelijke vakblad voor machinebouwers, system integrators en eindgebruikers van productielijnen in de maak- en agro-/foodindustrie. 

Graag meer lezen over onderwerpen zoals robotica, sensoren, kunstmatige intellegentie en nog veel meer klik hier

Vision & Robotics heeft ook een nieuwsbrief! klik hier om je in te schrijven.

TW online gratis voor jongeren

TW Investeert in technisch onderwijs

Leerlingen tot 18 jaar lezen gratis TW. Meld je aan en ontvang 23 online edities per jaar geheel gratis!

Naar boven