Commerciële ruimtevaart pionier Musk doet waar hij zin in heeft | Technisch Weekblad
Opinie&Analyse
Michael Persson

Column:


Commerciële ruimtevaart pionier Musk doet waar hij zin in heeft

Als latent ruimtevaartingenieur word ik altijd blij van een raket, en in Boca Chica helemaal. Als Thunderbirds-strapatsen stond een Starship van SpaceX tussen de duinen. Er hing een mannetje aan de neuskegel, bezig met een inspectie of een schroevendraaier. Hijskranen cirkelden rondom een lanceerinstallatie. Op de weg lag verwaaid zand. Alles was zo… onaf. Op lanceerbases als Cape Canaveral en Bajkonoer is de toekomst al gearriveerd – sterker nog, op die plekken, waar de geesten van Gagarin en spaceshuttle rondwaren, behoort de toekomst al deels tot het verleden. Hier, in het zuidelijkste puntje van Texas, werd nog gebouwd aan de toekomst.

Alle lanceringen in Boca Chica waren tot dan mislukt. Althans: de landingen waren mislukt. Het was de bedoeling dat de Starship-raketten op hun pootjes terecht zouden komen. Dat is essentieel voor toekomstige landing op de maan en Mars, om later te kunnen opstijgen. Ook dat is onderdeel van het Thunderbirds-gevoel. SpaceX speelde dat overigens al klaar met zijn andere raketten, voor lanceringen van satellieten en astronauten. (Een week nadat ik er was zou de landing ook voor het eerst lukken met een Starship.)

De resten van de ontplofte raketten lagen in de lagune, een belangrijke pleisterplaats voor trekvogels. Ze glinsterden in de zon, als propjes aluminiumfolie. Elon Musk, de baas van SpaceX, ziet de basis als een soort openluchtlab, een plek om dingen uit te proberen. Waarom veel testen voor een lancering? De lancering ís de test.

Er zijn mensen die dat geweldig vinden. Musk heeft echte groupies, mannen (meestal) tussen de twintig en de tachtig die naar de basis in Texas rijden om met eigen ogen en oren te zien en te horen wat daar gebeurt. Ze dragen T-shirts als ‘Don’t Mess With Tesla’ – een variant op de ‘Don’t Mess With Texas’ slogan die ongeveer aangeeft hoe ze erover denken, sinds Musk zijn autofabriek en zichzelf naar Texas heeft verhuisd. Deze man moet gewoon zijn gang kunnen gaan.

Dat hij daarbij lak heeft aan alles en iedereen, is onderdeel van zijn aantrekkingskracht. De mensen die in het gebied wonen waar hij zijn basis bouwt: opzouten. De vogels die er doorheen trekken: jammer dan. Journalisten die om opheldering vragen: geen commentaar.

Musk is echt libertarisch, de rechtse variant van het anarchisme. In de gebruiksvoorwaarden van zijn Starlink-satellieten staat het expliciet: ‘Voor diensten met betrekking tot de kolonisatie van Mars, erkennen de partijen Mars als een vrije planeet, waarover geen op aarde gevestigde regering de autoriteit heeft.’

Regels zitten alleen maar in de weg, de overheid is overbodig, Musk doet waar hij zin in heeft. Dat zijn soms jongensboekdromen, die geweldige producten opleveren, zoals elektronisch geld (Paypal) elektrische auto’s (Tesla) en raketten (SpaceX). Dat verpakt hij in idealisme over het klimaat en de mens als ‘multiplanetaire soort’. Maar zijn empathie met de medemens houdt op bij de voordeur. Vraag maar aan de inwoners van Boca Chica. Musk heeft één van de huizen betrokken van de weggejaagde bewoners. Zijn buren hebben hem nog nooit gesproken.

Ontvang de nieuwsbrief

Meld je nu aan!