De luxe van de veiligthuisbubbel | Technisch Weekblad
Opinie&Analyse

De luxe van de veiligthuisbubbel

Buiten gaan er mensen nog gewoon naar hun werk. Zo maakt Jurynaidy Reenis gebruik van de 24-uursopvang om haar twee banen in een revalidatiecentrum en de thuiszorg te kunnen doen; dat zie ik in de Volkskrant. Het is een parallelle werkelijkheid, waar ik geen deel van uitmaak. Net als bijna al mijn hoogopgeleide kantoorvrienden zit ik met mijn hele gezin in de veiligthuisbubbel. Ik lees vooral over corona.

We krijgen een berichtje van de juf, wiens teksten altijd wat hysterisch overkomen. ‘Wij hebben met veel kinderen videocontact gehad. Helaas missen we nog veel kinderen : ( Houd alstublieft de berichten via CLASSROOM in de gaten!!!!’ Ik vermoed dat ze in ieder geval de jongen uit Syrië mist, wiens ouders nog niet zo goed Nederlands spreken. Zij zitten niet in de klassenapp. Voor de scholen zijn er nog vijfduizend leerlingen onvindbaar, lees ik in Trouw. Maatschappelijke verschillen scherp als messen.

‘Ik ga die corona-apps echt niet gebruiken’, zeg ik tegen mijn man. ‘Ik vind het echt teveel 1984.’ Hij natuurlijk ook niet, hij zit in mijn clubje. Wij kunnen ons het standpunt van de kritische privacywaker veroorloven. Vanaf de bank hebben we die app in een halfuurtje kaltgestellt; anonimiteit lijkt ons onmogelijk. Daarnaast verwachten we zoveel vals positieve meldingen, dat de app al snel niet meer serieus zal worden genomen. Driekwart van de Brabanders ziet die app wél zitten, lees ik in het Eindhovens Dagblad. Dat gezeur over privacy, zij willen veilig over straat. We moeten toch wat.

‘Nood breekt wet’, vindt ook bestuurder Timo Kos van hogeschool Saxion. Ik lees een gesprek met hem op onderwijsplatform ScienceGuide. Het interview gaat over creatieve oplossingen om studenten op afstand te toetsen, zoals online proctoring. Studenten maken dan een toets thuis, terwijl hun webcam ze filmt. Een proctor, surveillant op afstand, controleert de beelden. Saxion doet het, TU Delft doet het, en andere onderwijsinstellingen ook. Bij de TU Delft analyseert een Amerikaans bedrijf de opnamen. Het bedrijf stuurt beelden van verdacht gedrag door naar de vakdocent, die moet beslissen of er sprake is van fraude. SP-kamerlid Frank Futselaar stelde minister Van Engelshoven kritische kamervragen over proctoring en het gebruik van surveillance-software voor de analyse van de beelden, maar de meeste studenten malen er niet om. ‘Er zijn geen geluiden dat Delftse studenten bezwaar maken vanwege privacy’, staat in universiteitsblad Delta. ‘Het ging alleen even mis bij een student die zijn tentamen vanuit China wilde maken. Die stuitte op de Chinese firewall.’ Ik kreun zachtjes - vanuit mijn bubbel. Mijn diploma is al jaren binnen. Maar ik weet het wel: online proctoring moet je echt niet willen.

Ontvang de nieuwsbrief

Meld je nu aan!

Gratis proefabonnement TW

Bestel nu 2 gratis proefnummers TW