Opinie&Analyse

Ingezonden brief


De mythe van windenergie

Fred Udo |
Beleid & Bedrijfsvoering, Energie, Milieu & Duurzaamheid

Briefschrijver Fred Udo is gepensioneerd kernfysicus en kritisch volger van ontwikkelingen op het gebied van duurzame energie. Hij reageert op een commentaar van TW-hoofdredacteur Erwin Boutsma.

Hoofdredacteur Erwin Boutsma schreef in TW 7 een commentaar over Trump, Kamp, kolen en het Nederlandse beleid op het gebied van duurzame energie. Hij noemt ook windenergie, maar gaat daarmee voorbij aan het groeiende aantal onderzoeken die aantonen dat windenergie geen oplossing is voor het energievraagstuk.

Is het niet wonderlijk, dat een industrie alleen levensvatbaar is als die met langjarige productiesubsidies op de been gehouden moet worden? Aan SDE+ subsidies is in 2017 al € 12 miljard per jaar toegekend en dit bedrag is rap stijgende (2015: € 3 miljard, 2016: € 9 miljard). Dit bedrag wordt grotendeels besteed aan exploitatie­subsidies voor onrendabele wind- en zonne-installaties, heel weinig aan echte ontwikkeling. De gemeenschap krijgt er dus vrijwel niets voor terug. Die € 12 miljard is vele malen meer dan het totale bedrag dat in Nederland aan wetenschappelijk onderzoek wordt besteed.

En zelfs al was de prijs van windenergie gelijk of lager dan de prijs van vraag­gestuurde opwekking, dan doet dit niets af aan het feit dat zonder de klassieke centrales met enige regelmaat het licht zou uitgaan. Significante opslag van elektriciteit bestaat immers niet in Nederland. Grootschalige bijdragen van wind in de stroomvoorziening leiden dientengevolge tot overproductie, waarbij lapmiddelen zoals internationale verbindingen de situatie niet kunnen veranderen.

Deze effecten zijn nu duidelijk zichtbaar in Duitsland, waar 12 % windenergie in 2016 tot grote ontsporingen op de stroommarkt leidde. De buren (Polen, Tsjechië) sluiten inmiddels hun grenzen voor ongewenste Duitse windstroom. De groothandelsprijs voor stroom is in Duitsland tot onder de
3 eurocent/kWh gezakt, terwijl de consumentenprijs dit jaar boven de 30 eurocent/kWh is gestegen.

Het Energieakkoord in Nederland mikt op 25 % windstroom, te realiseren in zes jaar vanaf nu. Hoe dat in ons stroomnet moet worden ingepast, was niet de zorg van de 46 maatschappelijke organisaties die het akkoord gesloten hebben. Men stelt dat het verbinden van de distributienetten dat probleem voor ons op zal lossen.

Maar door simpel optellen van de windstroomproductie per uur in de verschillende landen van West-Europa is bewezen dat wanneer het hier niet waait, het bij de buren ook verrassend rustig is. De uitspraak ’het waait altijd wel ergens’ gaat in West-Europa niet op, dus de verbindingskabels hebben vrijwel geen stabiliserende invloed op het totale aanbod van windstroom. De oproep om onze schone kolencentrales een centrale rol te laten vervullen in het stabiliseren van het West-Europese stroomnet is zinloos. Alleen in Duitsland staat nu al meer dan 40 GW windvermogen: hiervoor alleen al zijn veertig grote backupcentrales nodig. Door de kleine rol van de interconnectors zal iedere regio voor zijn eigen backup moeten zorgen.

Tenslotte de voorgespiegelde reductie van CO2. De nominale besparing is de totale productie in megawattuur vermenigvuldigd met de gemiddelde uitstoot van de fossiele centrales. De conclusie van drie verschillende studies over het Ierse stroomnet – dat het beste is onderzocht – is dat de
CO2-besparing niet meer is dan een derde van de nominale besparing. Het gevolg is, dat er verhandelbare

CO2-certificaten worden verstrekt voor niet gerealiseerde CO2-besparing. Hiermee worden ten onrechte honderden miljoenen euro’s verdiend.

Maar wat dan? Kernenergie.

Deel deze pagina
Abonnement

Bestel nu GRATIS 2 proefnummers TW


Wilt u lid worden, een los nummer aanvragen of een adreswijziging doorgeven? Neem dan contact op met MijnTijdschrift (088-2266622). 

Of bekijk ons aanbod van abonnementen.

Ontvang de nieuwsbrief, binnenkort 2 keer per week!

Meld je nu aan!

Naar boven