Opinie&Analyse

Eenzijdige blik op zelfrijdende auto

In TW 1 stond een interview met Carlo van de Weijer, directeur Strategic Area Smart Mobility aan de TU/e. TW-lezer Rob Franken vindt het standpunt van Van de Weijer over de introductie van de zelfrijdende auto echter slecht onderbouwd en legt uit waarom.

Carlo van de Weijer heeft wellicht een punt als hij zegt dat technieken die de bestuurder assisteren, net zo’n impact kunnen hebben op de verkeersveiligheid als de zelfrijdende auto. Maar als hij stelt dat de zelfrijdende auto nog wel tot 2050 of 2070 op zich zal laten wachten, zet hij zonder enige argumentatie toch wel heel gemakkelijk vele andere publicaties bij het oud vuil.

Van de Weijer wijst naar ons reptielenbrein, om te verklaren waarom een mens bijvoorbeeld prima kan invoegen, waar computers dat (nog) niet kunnen. Hij gaat er blijkbaar van uit dat mensen geen ruimte geven aan invoegers. Als hij de verkeersdeelnemers bedoelt die toegeven aan het basisinstinct ‘voordringen’ (snel in een gaatje schieten, bumperkleven, etc.), dan kan ik uit eigen waarneming als forens zeggen, dat dit niet meer dan 10 à 15 % van de verkeersdeelnemers betreft. Maar zelfrijdende auto’s zullen daar inderdaad wel mee om moeten kunnen gaan.

Disruptieve ontwikkelingen

Van de Weijer gaat echter volledig voorbij aan de disruptieve ontwikkelingen van de laatste jaren op dat gebied. Zo stelt hij dat kunstmatige intelligentie (ki) een menselijke bestuurder voorlopig niet zal evenaren als het gaat om de flexibele interpretatie van de verkeersregels. In hetzelfde nummer van TW wordt echter uitgelegd hoe binnen ki de deep learning-, ofwel dl-technologie de mens nu overtreft bij het nemen van beslissingen in spellen als schaak en Go.

Deze dl-algoritmes hebben heel veel data nodig, maar AlphaZero en AlphaGo Zero produceren die data nu ook zelf met simulaties. Google heeft met dl-technologie en door mensen gegenereerde data onder meer de prestaties van Google Translate drastisch verbeterd en gebruikt de technologie onder andere ook bij spraakherkenning.

Voor de zelfrijdende auto worden data gegenereerd door simulaties, maar niet voor niets registreerden Waymo, Uber, Apple, Tesla en Baidu al miljoenen door mensen gemaakte kilometers. Niet om ouderwetse (brute-kracht) ki-algoritmes te testen, maar voor het genereren van data voor de dl-algoritmes. De verwachting is dat ze uiteindelijk beter dan mensen het rijgedrag van anderen kunnen voorspellen en hierop anticiperen. Daar had ik dan wel graag tegenargumenten over willen horen van de heer Van de Weijer.

Van deur tot deur

Verder gaat hij volledig voorbij aan de kostprijs per gereden kilometer die volgens voorspellingen bij zelfrijdende deelauto’s vele malen lager ligt dan bij eigen autobezit. En dat voor het van deur tot deur brengen zonder een parkeerplaats te hoeven vinden. Buiten de kostenvoordelen van de elektrische auto zelf zal de prijs van deze inherent veiliger auto – die ook nog eens blijft leren dankzij de constante toevoer van nieuwe data – blijven dalen. Het belangrijkste is echter dat er van deelauto’s minder exemplaren nodig zijn, wat enorm in de kosten scheelt.

Met zijn pleidooi voor technologieën die bestuurders ondersteunen heeft Van de Weijer voor de korte termijn waarschijnlijk een punt, maar hij is op zijn minst eenzijdig door de slechte onderbouwing van zijn voorspellingen over de volledig zelfrijdende auto.

Naar boven