Opinie&Analyse

Terugkrabbelen is pas mal

Dat we in onze polder met zijn allen om tafels gaan zitten om overeenstemming te bereiken over klimaatbeleid is een groot goed. Het is bijna ontroerend dat minister Eric Wiebes (EZK) alle kampen uit de bubbel van het eigen gelijk heeft weten te lokken om de koppen bij elkaar te steken voor een hoger doel.

Dat die honderden tafelaars het niet onmiddellijk eens zouden zijn is niet verwonderlijk. De conclusie van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en Centraal Planbureau (CPB) dat de plannen niet concreet genoeg zijn, kan dan ook voor niemand als een verrassing gekomen zijn. De conclusie dat de plannen haalbaar en betaalbaar zijn evenmin: de partijen namen immers plaats aan tafels met daarop menukaarten die door het PBL waren opgesteld.

Het PBL schat de jaarlijkse kosten om in 2030 49 % CO2-reductie te bereiken op 0,5 % van het bnp: € 3 à 4 miljard per jaar. Grofweg tweemaal de jaarlijkse kosten van het afschaffen van de dividendbelasting. Minder dan we in Nederland jaarlijks aan tabak uitgeven, voegde Wiebes toe. Bij de presentatie van de doorrekening benadrukte het PBL dat de maatschappelijke baten ruimschoots opwegen tegen de kosten. Het is dan ook jammer dat het PBL daar geen grove becijfering aan heeft gehangen, waardoor de besprekingen opnieuw gingen over de kosten en niet over de baten.

Pieter Boot (PBL): ‘Het lokale voordeel van een betere luchtkwaliteit is vrij eenvoudig te berekenen, de mondiale baten van een beter klimaat zijn lastiger te becijferen. Maar hoe meer onderzoek hier naar gedaan wordt, hoe hoger de baten uitvallen.’ Zo becijferde een studie in Nature Climate Change de gemiddelde wereldwijde kosten van een ton CO2-uitstoot niet op $ 40 zoals voorheen, maar ruim tien keer hoger, op $ 417. Een grootschalige studie in mei in Nature schatte dat een temperatuurstijging van 2,5 à 3 °C 15 à 25 % van het wereldwijde bnp kost. Dan is 0,5 % van het bnp aan investeringen natuurlijk een ‘no-brainer’. Tegen 2050 wordt het overigens wél duurder om de laatste koolstof uit het systeem te persen: 1 à 3 % van het bnp volgens het PBL. ‘De marginale kosten van reductie worden steeds hoger. De kosten om ook de laatste koe haar methaan te ontnemen zijn natuurlijk enorm. Dat probleem vermijd je met negatieve emissies’, stelde Boot.

Fractievoorzitter Klaas Dijkhoff van de VVD waarschuwde bij de algemene beschouwingen dat Nederland niet als een malle geld moet gaan uitgeven aan het klimaat. Dat we ons geld slim moeten besteden, wordt vanzelfsprekend door TW onderschreven. Daarom bespreken toponderzoekers tijdens ons evenement Ingenieurs in Energietransitie op 29 november in Den Haag hoe je slim geld uitgeeft aan het klimaat. Aangezien de kosten van niets doen tien keer hoger zijn dan de kosten van klimaatinvesteringen, zou het pas echt mal zijn om geen geld uit te geven aan klimaat. Dat heet in goed Nederlands: ‘pennywise, poundfoolish’.

Naar boven