Opinie&Analyse

Trump wil kolen, markt niet

President Trump en zijn medewerkers spreken elkaar op het gebied van gezondheidszorg, buitenlandse politiek en migratie herhaaldelijk tegen. Sterker nog: de Amerikaanse president spreekt om de haverklap zichzelf tegen.

Daardoor valt het extra op dat in het energiebeleid alle neuzen binnen de regering wel consequent dezelfde, maar totaal verkeerde, kant uitwijzen: richting steenkool.

Al voor zijn verkiezing beloofde Trump ‘beautiful coal’ nieuw leven in te blazen. Rick Perry, de minister van energie, stelt nu voor kolencentrales te subsidiëren. Scott Pruit, de directeur van milieuagentschap EPA, zette vorige week de procedure in werking om Obama’s Clean Power Plan te schrappen. Regels om het milieu te beschermen tegen uitwassen van de kolenmijnen worden geschrapt.

Pruitt beweert dat de overheid buiten haar bevoegdheden treedt door van kolencentrales te eisen dat ze meewerken aan een algemene reductie van CO2-emissies. Het Amerikaanse Supreme Court heeft echter terecht bepaald dat de EPA juist wettelijk verplicht is CO2-emissies te controleren.

Clean Power Plan

Onder president Obama voerde de EPA een gericht beleid om lucht, water, gezondheid en klimaat te beschermen tegen de uitstoot van de kolenindustrie. Het Clean Power Plan beoogt de Amerikaanse emissies voor 2031 met 30 % te verminderen ten opzichte van 2005, onder meer door strengere eisen aan kolencentrales. Obama’s tegenstanders spraken van een ‘war on coal’.

Het Clean Power Plan is nooit in werking getreden omdat het door de kolensector en 28 staten juridisch wordt aangevochten. Het is ironisch dat nu ook de actie van Pruitt om het nooit uitgevoerde Clean Power Plan weer te herroepen, door toedoen van milieugroepen en individuele staten ook jarenlang zal worden opgehouden in rechtbanken.

Milieubeleid en energiepolitiek van Trump, Pruitt en Perry zijn irrationeel. Het ministerie dat het milieu moet beschermen, werpt zich op als beschermer van de grootste vervuilers. Het ministerie dat Amerika een toekomst met energiezekerheid moet garanderen, subsidieert een sector die ten dode is opgeschreven. Steenkool is alleen goedkoop wanneer men de enorme kosten die het aanricht aan milieu en gezondheid negeert.

Politieke instincten

Het beleid is gebaseerd op politieke instincten. De 50.000 mijnwerkers staan symbool voor die Amerikanen die zich gepasseerd voelen door de economische ontwikkeling en genegeerd door de politici, met andere woorden: Trump­stemmers. De president negeert het feit dat inmiddels tien keer zoveel Amerikanen werken in zonne- en windenergie.

Toch wordt de toekomst van de Amerikaanse steenkool vooral bepaald door vraag en aanbod. Sinds het aantreden van Trump zijn nog eens twaalf grote kolencentrales gesloten. Tientallen kolencentrales, sommigen nog geen acht jaar oud, staan op de nominatie te worden gesloten. Ze kunnen niet concurreren met het goedkope aardgas en de alsmaar lagere kosten van zonnepanelen en windturbines. Gelukkig maar.

Deel deze pagina
Abonnement

Bestel nu GRATIS 2 proefnummers TW


Wilt u lid worden, een los nummer aanvragen of een adreswijziging doorgeven? Neem dan contact op met MijnTijdschrift (088-2266622). 

Of bekijk ons aanbod van abonnementen.

Ontvang de nieuwsbrief, binnenkort 2 keer per week!

Meld je nu aan!

Naar boven