Tips
army ant

Samenwerkende mieren en superlegeringen

Mischa Brendel |
Bouw & Civiele Techniek, Chemie & Materiaalkunde, Life Sciences, Milieu & Duurzaamheid, Robotica & AI

Het meest recente nummer van New Scientist biedt weer enkele interessante artikelen, onder andere over hoogentropische legeringen.

Op de cover van de laatste editie van het populairwetenschappelijk tijdschrift New Scientist prijkt hoogleraar wetenschapscommunicatie en oud-TW-columnist Ionica Smeets. Hoewel het interview met haar over (de fabels in) wetenschapscommunicatie zeker de moeite waard is, bevat het blad andere, voor technici meer relevante, artikelen.

Een daarvan is Collectief genie, over samenwerkende legermieren. Hoe het deze lukt om nauw samen te werken en zo ingewikkelde taken uit te voeren, is een bron van inspiratie voor ingenieurs, wiskundigen en robotdeskundigen. Het artikel omschrijft hoe een groep onderzoekers een kolonie legermieren, dieren met beperkte hersencapaciteit, bestudeerde om meer inzicht te verwerven in hoe deze dieren het voor elkaar krijgen om door nauw samen te werken hun eigen lichamen gebruiken voor de bouw van onder andere bruggen en steigers. Het blijken geen gemakkelijke leermeesters: legermieren zijn nomadisch en kunnen daardoor alleen in de natuur bestudeerd worden. Het mechanisme achter de samenwerkende mieren lijkt eenvoudig: de hoeveelheid fysiek contact met groepsleden bepaalt of een mier op die plek onderdeel van het bouwwerk wordt.

Net zo boeiend is het artikel Nieuwe ijzers in het vuur, over hoogentropische legeringen (legeringen van meer dan twee metaalelementen). Dit jonge onderzoeksgebied biedt nu al indrukwekkende resultaten, zoals legeringen die juist minder bros worden bij lagere temperaturen. Een veelbelovende eigenschap voor het ontwerpen van fusiereactoren. Een spannend nieuw hoofdstuk in metallurgie.

Deel deze pagina
Ontvang de nieuwsbrief

Meld je nu aan!

Naar boven